เกี่ยวกับมูลนิธิฯ

ชื่อ “คามิลเลียน” มาจากไหน?

“คามิลเลียน” เป็นภาษาอิตาเลียน แปลว่า “คนของคามิลโล”

คามิลโลคือใคร?

คามิลโลเกิดที่ประเทศอิตาลี เมื่อปี พ.ศ. 2093 หรือเมื่อ 466 ปีที่แล้ว ท่านสูญเสียมารดาตั้งแต่ยังเด็ก และบิดาก็มีอาชีพเป็นทหารรับจ้าง จึงทำให้ท่านสมัครเป็นทหารรับจ้างเหมือนบิดา ซึ่งผลจากการร่วมรบ ทำให้เกิดแผลที่รักษาไม่หายบริเวณขาข้างขวาเป็นสาเหตุทำให้ท่านต้องเลิกอาชีพทหารเมื่อต้องพักรักษาตัวที่โรงพยาบาลก็ได้รับการปฏิบัติไม่ดีจากผู้ดูแลซึ่งในสมัยนั้น จะใช้นักโทษมาทำหน้าที่ดูแลผู้ป่วย ท่านจึงมีแรงบันดาลใจจากประสบการณ์ไม่ดีที่ตนเองได้รับที่โรงพยาบาลก่อตั้งกลุ่มคนที่มีน้ำใจดี ทำงานรับใช้ผู้ป่วยโดยไม่หวังผลตอบแทน และทำด้วยความรักจากกลุ่มแรกที่มีจำนวนสมาชิกเพียง 5 คน มีคนมาร่วมมากขึ้นๆ จนตั้งเป็นคณะนักบวชสงฆ์ชื่อว่า คณะผู้รับใช้ผู้ป่วย หรือที่เราเรียกสั้นๆ ว่า คณะคามิลเลียน

คามิลโลมีความเชื่อและศรัทธาในความรักของพระเป็นเจ้าเป็นอย่างมาก และความรักนั้นทำให้ท่านสามารถที่จะรักและรับใช้เพื่อนที่น้องที่เจ็บป่วย บุคคลต่างๆ ที่ยากจนและถูกทอดทิ้ง ท่านได้สิ้นใจในวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2157 และกลุ่มนักบวชคามิลเลียนจึงได้สานต่อพันธกิจแห่งความรักและเมตตาที่ท่านมีต่อผู้ป่วยมาจนถึงทุกวันนี้ ท่านได้รับการประกาศและแต่งตั้งโดยพระศาสนจักรคาทอลิกให้เป็น “นักบุญ” องค์อุปภัมถ์ผู้ป่วยและบุคลากรที่ทำงานพยาบาลรับใช้ผู้ป่วยปัจจุบันนักบวชคามิลเลียนได้ร่วมมือกับบุคลากรทางด้านสาธารณสุขให้การดูแลบุคคลต่างๆ ที่มีความต้องการทางด้านสุขภาพอนามัย ใน 6 ทวีป 36 ประเทศ โดยมีหน่วยงานจำนวน 388 แห่งซึ่งในประเทศไทยทำงานภายใต้มูลนิธิคณะนักบุญคามิลโลแห่งประเทศไทยมีหน่วยงานที่ให้การรับใช้ดูแลผู้มีความต้องการทางด้านสุขภาพอนามัยในด้านต่างๆ จำนวน 12 แห่ง

คำสอนที่สำคัญของนักบุญคามิลโล

นักบุญคามิลโลสอนให้นักบวชคามิลเลียนและบุคลากรที่ทำงานในสถาบันของนักบวชคามิลเลียน

มีทัศนคติในการดูแลรับใช้ผู้ป่วย ดังนี้

  1. จงดูแลรักษาผู้ป่วย ด้วยความรักเดียวกับแม่ที่ดูแลลูกของตนคนเดียวที่กำลังเจ็บป่วยอยู่
  2. ยึดถือผู้ป่วยเป็นศูนย์กลางในการดูแลรักษาและรับใช้
  3. มองเห็นพระเจ้าในตัวของผู้ป่วย ไม่ว่าผู้ป่วยนั้นจะเป็นโรคร้ายแรงหรือน่ารังเกียจเพียงใด ก็จะรักและรับใช้

คำสอนที่สำคัญของนักบุญคามิลโล

นักบุญคามิลโลสอนให้นักบวชคามิลเลียนและบุคลากรที่ทำงานในสถาบันของนักบวชคามิลเลียน

มีทัศนคติในการดูแลรับใช้ผู้ป่วย ดังนี้

  1. จงดูแลรักษาผู้ป่วย ด้วยความรักเดียวกับแม่ที่ดูแลลูกของตนคนเดียวที่กำลังเจ็บป่วยอยู่
  2. ยึดถือผู้ป่วยเป็นศูนย์กลางในการดูแลรักษาและรับใช้
  3. มองเห็นพระเจ้าในตัวของผู้ป่วย ไม่ว่าผู้ป่วยนั้นจะเป็นโรคร้ายแรงหรือน่ารังเกียจเพียงใด ก็จะรักและรับใช้